کارایی شبکه تار عنکبوت به عنوان یک ابزار شکار تنها به خاصیت آن بستگی ندارد بلکه یک بخش دیگر این تارها که تاکنون هرگز مورد توجه قرار نگرفته بود در مقاومت بسیار بالای این ساختار نقش دارد این بخش یک لایه بسیار نازک چسب است که روی رشته های شبکه تار عنکبوت را می پوشاند.

تجزیه های شیمیایی نشان داد که این چسب از تمرکز ترکیبات آلی هیدرو حل شدنی ساخته شده است این ترکیبات در ساختار بعضی از انتقال دهنده های عصبی نیز وجود دارند و از آمینواسیدهای آزاد، پپتیدهای کوچک، نمکها و بعضی از گلیکوپروتئینها تشکیل شده اند.

در ابتدا تصور می شد که قدرت این چسب باید به دلیل نیروهای نمک گیری باشد که به وسیله این لایه چسب ساخته می شوند، اما مطالعات بعدی نشان داد که قدرت این چسب به حضور گره های کوچک گلیکوپروتئینی وابسته است که روی رشته های تار عنکبوت حضور دارند با وجود این کشف، ساختار مولکولی این گره ها هنوز ناشناخته بود.

اکنون محققان دانشگاه وایومینگ در آمریکا ژنهایی را شناسایی کردند که دو نوع از این گلیکوپروتئینها را رمزگذاری می کنند. عنکبوتهای گونه Nephila clavipes ، این گلیکوپروتئینها را تولید می کنند.

براساس گزارش ساینس دیلی، نتایج این کشف پتانسیل های کاربردی بسیاری خواهند داشت با بیان شدیدتر این ژنها در محیطهای کشت باکتریایی و تولید انبوه این عنکبوتها می توان در مقیاس وسیع این نوع از گلیکوپروتئینها را تولید و از آنها برای ساخت چسبهای زیستی چند منظوره استفاده کرد.

منبع:حشره شناسي دكتر عطامهر